Dit boek is een soort reisgids voor de levensweg van elk mens, waarin niet alleen wordt gekeken naar het doel, maar tevens naar de ?mijnenvelden?, die iedereen onderweg tegenkomt doch ook binnen zichzelf kan aantreffen: een positieve levensinstelling is vooral gefundeerd op gedegen zelfkennis.

Nog steeds blijkt dat vele verhalen uit het Indisch verleden alleen verteld worden op bijeenkomsten, maar niet op papier te vinden zijn.Ook hoor ik vaak:"Mijn vader en moeder kunnen hun verhalen over hun Indisch verleden niet aan ons vertellen. Helaas zijn ze overleden en weten wij,hun kinderen,niet wat onze ouders meegemaakt hebben in de periode van 1942-1949.

Beschreven wordt de geschiedenis van een gereformeerd domineesgezin, dat zijn wortels had in het milieu van de ?kleine luyden?. Deze gereformeerden hadden een geheel eigen cultuur, die tot ver na de tweede wereldoorlog stand hield, maar plotseling, vanaf het begin van de jaren zestig, als sneeuw voor de zon verdween.

Dit verhaal gaat over een klokkenluider van de Amsterdamse politie. Nadat hij is bevorderd tot leidinggevende groepscommandant meldt hij echter een aantal ambtelijke niet functionerende, feitelijk corrupte collega?s bij zijn chefs. Vanaf nu wordt hij echter verweten geen leiding te kunnen geven en gaat hij de ambtelijke molen in.

Dit boek werd gemaakt door een aantal mensen die ziek werden of het net op tijd aan zagen komen en het konden voorkomen. Ze vertellen over hoe ze beter werden of hoe ze ervoor zorgden dat ze net niet ziek werden.

Josephine (1969) heeft een doctoraal in de Economische Wetenschappen. Naast haar voorkeur voor sommen en cijfers dicht zij graag over herkenbare alledaagsheid.

Zo ik niet had geloofd, is het verhaal van een dochter over het leven van haar vader Klaas Klein, die in 1927 werd geboren in het Noord Hollandse dorp Huizen.

Eeuwige vrijgezel Mark onderhoudt platonisch contact met vrouwen.Rode draad is het leven van de gescheiden Ninke die op zoek is naar een nieuwe man.